Λογοτεχνικό Καφενείο

Νέα Παράσταση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: "Unemployed"

2012-01-06T12:12:00.010+02:00

"Unemployed" δέκα συγγραφείς, δέκα ηθοποιοί από 10/1/2012 μέχρι 20/1/2012 στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ – BLACK BOX Πειραιώς 206, τηλ. 210.34.18.550Τι, δεν αντέχεις άλλο; Α. Τώρα το είδα. Έγδαρες τη φτερούγα σου. Και τι φτερούγα. Πολύ κοντή. Πολύ στενή. Για να πετάξεις ούτε λόγος... Ναι, και γι’ αυτό και σίγουρα θα βρει δουλειά όπου κι αν ψάξει. Εκτός από δω. Γιατί εδώ όλοι τις χάνουμε.

San Fws Ypogeia Reumata

2012-01-04T22:44:00.000+02:00

Σούλης Λιάκος Με Δυο Πούπουλα στην Πλάτη

2012-01-03T10:47:00.002+02:00

Μόλις κυκλοφόρησε Το μουσικό βιβλίο (βιβλίο με μουσικό CD ) του Σούλη Λιάκου "Με Δυο Πούπουλα στην Πλάτη". Το βιβλίο ήρθε στο Λογοτεχνικό Καφενείο και το παρουσιάζουμε. Ο Βασίλης Δασκαλάκης γράφει μια μικρή κριτική και ακολουθεί ένα κείμενο από το βιβλίο και ένα τραγούδι από το CD. Καλή ανάγνωση. Δεκέμβρης 2011 , μεσούσης της οικονομικής κρίσης, τον τραγουδοποιό Σούλη Λιάκο μπορούμε να τον

Βασίλης Δασκαλάκης - Διαδικασία Αναβολής

2011-12-17T01:22:00.002+02:00

Το Λογοτεχνικό Καφενείο προδημοσιεύει σήμερα, λίγα εικοσιτετράωρα πριν κυκλοφορήσει, τρία ποιήματα από την πρώτη συλλογή του Βασίλη Δασκαλάκη "ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΒΟΛΗΣ". ΘΡΟΪΣΜΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ Οι λέξεις μου χάνονται στο κόκκινο των χειλιών σου γίνομαι μαγικός ήχος γλιστρώ από τα χέρια σου Και εσύ όλο να δραπετεύεις σε πέλαγος θλίψης Δεν αφήνω ίχνη χωρίς ενοχές σε πλησιάζω Όπως το ελάφι την πηγή

Μαρία Νικολοπούλου - 2 ποιήματα

2011-12-03T20:53:00.001+02:00

Ώσπου τα μάγια να λυθούν Μια ασημένια σκιά, κυνήγι παίζει με μια μαύρη. Κι όλο αλλάζει κι όλο χάνεται στις δίνες του νου σ'ενα πλέγμα όλο αλλιώτικα αλλιώς και παχύ ουρανού. Κι εσύ στη μέση να κοιτάς τους πέντε δρόμους, με λύπες γλυκές και χαρές πιο πικρές, με Θείες νοσταλγίες, χάζι να κάνουμε από πάνω του κόσμου τις αργίες. Κι όπου το βλέμμα σου καθίσει αλλάζει η ουσία... Παρούσα στο ποτέ στο

Σωτήρης Τσιλίκας

2011-11-28T00:50:00.002+02:00

Το φως, Εγώ και ο δρόμος Γύρω σκοτάδι πηχτό Μια στάλα φως, ακουμπά στα κλειστά ματοτσίνουρα. Τρεμοπαίζουν κι αναριγούν σαν νάχουν πυρετό Ξεκλειδώνουν τα μάτια και ανοίγουνε τα σύνορα Ο τροχός αρχίζει στο φως να κινείται. Σταματά του θανάτου η σιωπή Αναστάσημη γιορτή σε ότι ανακαλείται Ξυπνά Εδώ και τώρα η ζωή Συνωστισμός, αναστημένες μνήμες, θύμησες γέρικες, της νιότης σφριγιλές, Μελλούμενες

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ - ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

2011-11-16T22:42:00.003+02:00

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΑ ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙΑ Αυτάπου όλοιτα νομίζουν πεφταστέριαείναι άγγελοιπου τα φτερά τουςτα έκαψε ο έρωτας ΤΑ ΚΕΛΙΑ Φέτος μεταφέρθηκα σε άλλο κελί–κάθε καλοκαίρι η ίδια ιστορία–Όμως αυτή τη στιγμή οι κατάδικοιτριάντα τεσσάρων διαφορετικών κελιώνβλέπουν την ίδια θάλασσακι ακούνε τα ίδια τζιτζίκια ΦΗΜΕΣ Οι φήμες είναι φλόγεςαν κρίνω απ’ την ευχαρίστηση που τις σκαλίζω

Βασίλης Δασκαλάκης - ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

2011-11-15T21:15:00.003+02:00

ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ Ανάμεσα στα αρμυρίκια η άμμος με τις περίπλοκες πτυχώσεις δημιουργεί μια αίσθηση τροπική. Την υπάρχουσα καλοκαιρία επιτείνουν τα τζιτζίκια που περιμένουν τα τρυφερά κορμιά να καούν να πάρουν φωτιά… Είμαι ξαπλωμένος κάτω από το προσωπικό μου δέντρο κάθιδρος –

ΟΚΤΩΒΡΗΣ-ΘΕΑΤΡΟ ACT

2011-10-26T11:41:00.003+03:00

Έστρωσαν πάλι τον χλοοτάπηταπράσινο χορταράκι πλαστικόέκραξαν οι ρινόκεροιω ευγενείς μικροαστοίεξαίσια καλυψατε την έρημοκ συ ακόμα αναρωτιέσαιαν θα φυτρώσουν οι σπόροιπου σάπισαν στα χέρια σου

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ (περ.300- 240 π.χ)

2011-10-24T12:22:00.001+03:00

Ο κυνηγός,Επικύδη,μέσα στην πάχνη και το χιόνιαναζητά πάνω στα όρη κάθε λαγόκαι τα χνάρια κάθε τρυφερού ζαρκαδιού.Και αν κάποιος του πει:δες,χτυπήθηκε τούτο τ αγρίμι,δεν το παίρνει.Και ο δικός μου ο έρωτας τέτοιος είναιξέρει να κυνηγά εκείνα που φεύγουν,αυτά που κείτονται μπροστά του τα προσπερνά.(μετάφραση Θ.Κ.Στεφανόπουλος)

active member to dentro

2011-10-03T23:50:00.000+03:00

''१००Χιλιαδες Ποιητες για την Αλλαγη'' - Χρεος- Παντελης Σκαφιδας- Παραλια του Βολου- २४2011

2011-09-26T19:10:00.005+03:00

Το ενδιον , ηδιστον μη,η ψυχη γινατι , παρατι και σωτηρια............./ Αδιεξοδα , αυτοκαταστροφη, λυτρωσητην τελευταια στιγμηκαι απολαυση της, Σαν απο 'μηχανης θεος',αποριπτονταςτην εμονη , στην τραγου την ωδη , η τραγωδια। Ερωτας , μυθος , ενδοξο παρελθον॥ παιδικα χρονια, πρωτη αγαπη, επαφη, μνημη , παραμυθι , ηλεκτροσοκ, υποτιθεμενη, νομισμενη , υποστειρωση,και η ζωη , εκτρωση, δρομολογιο ,

Μπαλάντα στούς άδοξους ποιητές των αιώνων✿ڿڰۣ—♥

2011-09-04T22:30:00.000+03:00

ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ ΚΑΡΑΛΗΣ

2011-08-17T01:19:00.000+03:00

Vladimir Majakovskij-Σύννεφο με Παντελόνια

2011-08-13T13:04:00.000+03:00

Αύγουστος είναι-Παντελής Θαλασσινός

2011-08-10T12:31:00.000+03:00

V. Lekkas, Koita me sta matia (Look me in the eyes)

2011-08-10T12:20:00.000+03:00

Χρήστος Θηβαίος - Ημερολόγιο

2011-08-07T22:46:00.000+03:00

Μια Σχεση

2011-07-20T16:12:00.002+03:00

Ο Ερωτας , η σκεψη,, η αποψη, η εκφραση , το συναισθημα , Η η τελειωση, πραξη , στο κοινωνικο γιγνεσθαι της ψυχης......................./ Σαν αναπτυξη ειναι της ζωης μας , πεμτουσια , αληλουχια. Του τωρα , του μαζι , του μακριαη διπλα./ Του ευζειν , ευδοκειν, ρωτα/ Πολαπλοτητα καθημερινοτητας στιγμης ανοιγει το μυαλο μας../ Η η φυση και η μορφη, της σχεσης , ανθρωπινης η ερωτικης , επαφη, ψυχη με

Μαρίνα Αποστόλου - 2 ποιήματα

2011-07-12T10:14:00.000+03:00

Αλληλοταπεινώσεις Αλληλοταπεινώσεις, προσβολές και φθόνος Χαρά μας πώς θα αλληλοεξευτελιστούμε Ο στόχος επετεύχθη Διαλυθήκαμε Μείναμε μονάδες μόνες και ανίσχυρες Ελέγξιμες Ο ένας πια μισεί τον άλλο Αυτοκαταστρεφόμαστε Γυρνάμε σαν αγρίμια οριζόμενα απ’ το θυμό Ο στόχος επετεύχθη Έχουμε πια την επιθυμητή μορφή Την ιδανική σύνθεση Πλάσματα καθοδηγούμενα Η κακία εξακοντίζει τα βέλη της ανελέητα

Ανδρέας Τσιάκος - 3 ποιήματα

2011-06-23T13:42:00.001+03:00

Από το καινούργιο Βιβλίο του Ανδρέα Τσιάκου Ασκήσεις Αναπνοής Ο Έρωτας Aπ’ το πουθενά πλησιάζει, συστήνεται σαν πόνος και ενοικιάζει το καλύτερο δωμάτιο του εγκεφάλου μου, -σκόνη είναι παγιδευμένη στη γωνία, κύκνος και θάνατος αργός, έχει τη γεύση κάποιου γλυκού, μη με ρωτάς τι γλυκό, έχω ξεχάσει αυτή την αίσθηση, λειτουργώ μόνο με το συναίσθημα-, αφήνει προκαταβολή δυο νοίκια μπροστά, δεν

Κώστας Βουκάλης - 3 ποιήματα

2011-06-15T11:17:00.000+03:00

Θάλασσα Μες στη ματιά σου καθρεφτίζονται τα πλοία Φέγγει ψηλά μας παγωμένο το φεγγάρι Έχουν τα λόγια σου μια γεύση απο αλμύρα Καθώς τριγύρω μας φτεροκοπάνε οι γλάροι... Κι εγώ πως θα’θελα απόψε να σ’αγγίξω Να βυθιστώ στα ταραγμένα σου νερά Να πιώ απ’την ψυχή σου και να ζήσω Τη μεγαλύτερη κι ανείπωτη χαρά... Χιλιάδες ναύτες λάτρεψαν το κορμί σου Κι εγώ για σένα τη ζωή μου χάλασα Μα θα

pantelis skafidas.wmv

2011-06-10T16:52:00.000+03:00

Βασίλης Παπακωνσταντίνου...Σεμπάστιαν

2011-06-10T16:44:00.000+03:00

Αθανάσιος Πάσχος - ...Ζω ονειρευόμενος, Αγάπη...

2011-06-06T10:00:00.000+03:00

[Χαμήλωσε το φεγγάρι] Χαμήλωσε το φεγγάριμε την αγάπη που με κάνειςνα σ' αγαπώ,διώξε την κακή σκέψηκαι βούτηξε μέσα τουστον ωκεανό της φωτιάςγίνε η θεά του έρωτααναδυόμενη από το σώμα μουδε θα αντισταθώορκίζομαι θα κολυμπώ μέσα σουσε όλη μου τη ζωήαν είναι ζωή η άπειρη ευτυχίαμιας άχρονης στιγμής,όταν θα πλαγιάζεις στην κουπαστήόμορφου ονείρου.. [Όλα εκμηδενίζονται] Όλα εκμηδενίζονταιόλα

Luis Cernuda - Παραλλαγές πάνω σε ένα Μεξικάνικό Θέμα - Ποίηση του αισθησιακού χώρου και του κορμιού (2)

2011-06-03T08:11:00.001+03:00

ΔΥΟ Αυτό το σκουρόχρωμο κορμάκι που, στο κατώφλι της εφηβείας, μόλις άφησε πίσω του την παιδική ηλικία, το σφιχταγκαλιάζουν παράφορα τα χέρια σου. Μουχρωπό στο μουχρωμένο δωμάτιο, προδομένο έτσι μονάχα από την αντίθεση με τη λευκότητα των σεντονιών, μοιάζει κάπως με σκιά, τόσο λυγερό και μελαχρινό είναι, μια σκιά θερμή, αλλά που η επαφή μαζί της αναζωογονεί τα μέλη σου και αερίζει τη σκέψη σου

Η σάρκα

2011-05-29T15:33:00.001+03:00

Τίτος Πατρίκιος Η σάρκα μουπάντα πονάει στα χτυπήματαπάντοτε χαίρεται στα χάδια.Ακόμα τίποτα δεν έμαθε.

Luis Cernuda - Παραλλαγές πάνω σε ένα Μεξικάνικό Θέμα - Ποίηση του αισθησιακού χώρου και του κορμιού

2011-05-26T23:38:00.000+03:00

ΑΝΘΟΠΟΩΛΕΣ Οι προτεστάντες που καλύπτουν τον κόσμο με εργοστάσια και σ’ αυτά αναλώνουν τις ζωές τους (παραγωγικά, κατά πως φαίνεται), πόσο θα περιγελούσαν αυτούς τους ανθρώπους που καλλιεργούν μονάχα λίγα λουλούδια στο κομμάτι της γης τους. Όρθιοι ή ανακούρκουδα, στην άκρη του δρόμου, εκείνες τυλιγμένες με τις μαντίλες τους, εκείνοι σκεπασμένοι τα ψάθινα πλατιά σομπρέρο τους, ένα

Χόρχε Λουίς Μπόρχες

2011-05-20T12:34:00.001+03:00

Everness Μονάχα ένα πράγμα δεν υπάρχει: η λησμονιά. Ο Θεός που περισώζει το μέταλλο, σώζει και τη σκουριά κι εναποθέτει στην προφητική του μνήμη τα περασμένα μαζί και τα μελλούμενα φεγγάρια. Τα πάντα έχουν κιόλας γίνει. Οι μυριάδες αντανακλάσεις που σκόρπισε ανάμεσα στη χαραυγή και στο σούρουπο το πρόσωπό σου πάνω στους καθρέφτες καθώς κι αυτές που ακόμα μέλλει ν' αφήσει. Κι όλα αυτά είναι

Ευαγγελία - Αγγελική Πεχλιβανίδου: Ένα ποίημα

2011-05-17T07:36:00.000+03:00

Πύρινο τόξο Γυμνόστηθη τσιγγάνα στους δρόμους τριγυρνά για ντέφι έχει τόξο. Με σημάδεψε στην καρδιά το τραγούδι της. Ανήμπορο ανθρωπάκι χορεύω ομπρός της. Η μουσική που ακούω πούθε να ‘ρχεται; Τα μαύρα μου μαλλιά σαλεύουν στ’ απαλό του τόξου σφύριγμα. Φοβάμαι τα βέλη που χτυπούν ίσια στην καρδιά . Πού ‘ναι το γαλάζιο χρώμα τ’ ουρανού; Πούν’ το λευκό του χαμόγελο; Ο κόσμος όλος έγινε ένα

Axarnis Paravasi - Nikos Papazoglou

2011-05-15T18:29:00.000+03:00

Σωματικό, 1

2011-05-08T23:11:00.000+03:00